Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

Ομιλία Υπουργού Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας στην Ημερίδα για την υπερχρέωση των νοικοκυριών


Κυρίες και κύριοι,
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή το Υπουργείο
Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας οργανώνει τη σημερινή
ημερίδα με αντικείμενο ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα κοινωνικά
προβλήματα, την υπερχρέωση των νοικοκυριών.
Η υπερχρέωση των νοικοκυριών στη χώρα μας αυξάνει και
προσλαμβάνει σε ορισμένα στρώματα και περιοχές δραματικές
διαστάσεις και αποτελεί σήμερα ένα από τα πλέον οξυμμένα κοινωνικά
προβλήματα. Πολλά πράγματι νοικοκυριά έχουν υπερχρεωθεί σε τέτοιο
βαθμό που δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να εξυπηρετήσουν τα χρέη
τους. Μοιραία οδηγούνται στη περιθωριοποίηση, καθώς, μη διαθέτοντας
σοβαρή αγοραστική δύναμη και δυνατότητα απεγκλωβισμού από την
υπερχρέωση, δεν είναι σε θέση να σχεδιάσουν τη συμμετοχή τους στην
οικονομική και κοινωνική ζωή.
Το σύγχρονο φαινόμενο της υπερχρέωσης αποτελεί την άλλη όψη του
φαινομένου της πιστωτικής επέκτασης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η
πίστωση είναι ένα σπουδαίο αγαθό που προσφέρει τη δυνατότητα
άμεσης ρευστοποίησης μελλοντικού εισοδήματος, ενισχύοντας έτσι τις
δυνατότητες των νοικοκυριών να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους,
να καλύψουν ανάγκες, τα όνειρά τους να αγοράσουν ένα αυτοκίνητο,
ένα σπίτι αλλά και να εκπληρώσουν επιθυμίες. Μπορεί, ωστόσο, να
αποδειχθεί μία επικίνδυνη επιλογή, καθώς αν δεν χρησιμοποιηθεί
σωστά, αν δεν αντιστοιχεί σε υπαρκτές δυνατότητες μελλοντικής
αποπληρωμής, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες. Πότε συμβαίνει
αυτό; Συμβαίνει είτε όταν υπάρχει μία απρόβλεπτη αδυναμία και
εκμετάλλευση της αδυναμίας αυτής πολλών ανθρώπων να διαχειριστούν
σωστά τις οικονομικές τους δυνατότητες και την πίστωση, είτε όταν
υπάρχει μία κακόβουλη χρήση του εργαλείου αυτού. Συνδέεται,
ταυτόχρονα, και με την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών που
δυσχεραίνει την εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων.
Την τελευταία δεκαετία η πιστωτική επέκταση γνώρισε μία ραγδαία και
πρωτόγνωρη ανάπτυξη. Οι χορηγήσεις προς τα νοικοκυριά ανήλθαν
από 24 δισ. το 2001 σε 117 δισ. το 2008. Πλέον εντυπωσιακή ήταν η
ανάπτυξη που γνώρισε η καταναλωτική πίστη με την απελευθέρωσή της.
Από τα 12 δισ. που ανερχόταν το υπόλοιπό της το 2003 ανήλθε σε 36
δισ. το 2008. Η χώρα μας έχει τα τελευταία έτη σε ποσοστό του ΑΕΠ
τον μεγαλύτερο δανεισμό από όλες τις άλλες χώρες της ευρωζώνης σε
καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες. Ειδικότερα, το υπόλοιπο της
καταναλωτικής πίστης ανερχόταν το 2008 στη χώρα μας σε 15,1% επί του
ΑΕΠ, έναντι μονοψηφίου ποσοστού στις άλλες μεγάλες χώρες της
ευρωζώνης και 14,8 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό μάλιστα παρά το
γεγονός ότι ο μέσος όρος των συνολικών χορηγήσεων βρίσκεται
μάλλον κάτω από το μέσο όρο της ευρωζώνης. Ο δείκτης της
καταναλωτικής πίστης προς την κατανάλωση ήταν το 2008 ομοίως ο
υψηλότερος στην ευρωζώνη σε ποσοστό 21% (από 9,8% το 2001). Πέραν
λοιπόν από τη διαπίστωση ότι οι πιστώσεις δεν κατευθύνθηκαν την
τελευταία δεκαετία στο βαθμό που θα προσδοκούσε κανείς σε
παραγωγικούς τομείς, εκείνο που εντυπωσιάζει είναι ότι η
πρωτοκαθεδρία της καταναλωτικής πίστης συντελέστηκε σε εξαιρετικά
δυσμενείς για τους Έλληνες καταναλωτές όρους. Η καταναλωτική πίστη
παρέμενε και με διαφορά η πλέον ακριβότερη στην ευρωζώνη. Οι
Έλληνες καταναλωτές κατά κόρον, χωρίς τούτο να εξυπηρετεί εντέλει το
συμφέρον τους, χρησιμοποιούσαν το ακριβότερο πιστωτικό είδος.
Είναι φανερό, λοιπόν, ότι η πιστωτική απελευθέρωση και επέκταση
πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας δίχως επαρκή μέριμνα και φροντίδα
για την ενίσχυση της δυνατότητας των καταναλωτών να διαχειριστούν
σωστά τις δυνατότητες που τους διάνοιγε αυτή η προοπτική, δίχως τη
διαμόρφωση θεσμών που θα παρείχαν συμβουλευτική υποστήριξη στους
καταναλωτές, δίχως τη λήψη μέτρων πρόληψης για την υπερχρέωση,
δίχως την προαγωγή του υπεύθυνου δανεισμού. Αντιθέτως, ειδικά στο
τομέα της καταναλωτικής πίστης βιώσαμε, πέραν των ακριβών
επιτοκίων για τα χαμηλά ιδίως κοινωνικά στρώματα, επιθετικές
πρακτικές προώθησης των πιστώσεων, παραπλανητικές διαφημίσεις,
αδιαφάνεια, ανεπαρκή ανταγωνισμό.
Η υπερχρέωση των νοικοκυριών ήταν υπό τις συνθήκες αυτές
αναπόφευκτη. Η πιστωτική ευφορία οδήγησε σε υπερεκτίμηση των
οικονομικών δυνατοτήτων ή σε υποεκτίμηση των δανειακών
υποχρεώσεων. Η εισοδηματική στενότητα και η οικονομική κρίση δεν
αφήνουν πλέον σε πολλούς επαρκές περίσσευμα για την εξυπηρέτηση
των πιστώσεων. Πιεστικές ανάγκες, απρόβλεπτα γεγονότα στη ζωή των
δανειοληπτών, απώλεια θέσεων εργασίας ματαιώνουν τον
προγραμματισμό των νοικοκυριών για την αποπληρωμή των δανείων.
Στο αδιέξοδο πλέον που είχαν να αντιμετωπίσουν οι καταναλωτές δεν
υπάρχει επαρκής υποστήριξη. Η Πολιτεία δε διαθέτει ακόμη τους
θεσμούς εκείνους που θα τους βοηθούσαν να βγουν από το αδιέξοδο.
Τα πιστωτικά ιδρύματα υπερασπίζονται την αυστηρότητα των
συμβάσεων και ήταν επί μακρόν απρόθυμα να ακολουθήσουν πρακτικές
διευθέτησης των οφειλών.
Κυρίες και κύριοι,
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι το πρόβλημα της υπερχρέωσης δεν
απασχόλησε την Πολιτεία όσο θα έπρεπε. Αυτό μάλιστα παρά το
γεγονός ότι η υπερχρέωση των νοικοκυριών σε άλλες ευρωπαϊκές
χώρες βρέθηκε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 στο επίκεντρο
του ενδιαφέροντος. Συνηθίζαμε μάλιστα να επικαλούμαστε τα διεθνή
παραδείγματα για να δικαιολογήσουμε την πιστωτική απελευθέρωση,
κλείναμε ωστόσο τα μάτια στην εμπειρία των χωρών αυτών στη
συνακόλουθη αναγκαιότητα για πολιτικές πρόληψης και αντιμετώπισης
της υπερχρέωσης.
Όμως η επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών δίνει πλέον δραματικές
διαστάσεις στο πρόβλημα. Η μείωση του ΑΕΠ και των εισοδημάτων, η
αύξηση της ανεργίας, η συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας
επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τα νοικοκυριά. Ήδη τον Σεπτέμβριο 2009
ο δείκτης καθυστερήσεων διαμορφώθηκε στο 7,2% έναντι 5% στο τέλος
του 2008 και μόλις 4,5% στο τέλος του 2007. Οι καθυστερήσεις ανήλθαν
στο 6,9% στα στεγαστικά (έναντι 5,3% το Δεκέμβριο 2008) και στο 11,7% στα
καταναλωτικά δάνεια (από 8,2 το Δεκέμβριο 2008).
Οι συνέπειες της υπερχρέωσης είναι καταστροφικές όχι μόνο για τα
νοικοκυριά αλλά για την ίδια την οικονομία μας και την κοινωνική μας
συνοχή. Οδηγεί στον αποκλεισμό και στην περιθωριοποίηση
οικογενειών, σε σοβαρά προβλήματα υγείας, σε διατάραξη προσωπικών
και κοινωνικών σχέσεων, σε μεγάλο ψυχολογικό άγχος, σε εργασιακά
και προσωπικά προβλήματα, σε εγκατάλειψη των προσπαθειών των
καταναλωτών για οικονομική πρόοδο καθώς από αυτή θα είχαν να
επωφεληθούν μόνο οι πιστωτές. Ιδιαίτερα τραγικές είναι επιπτώσεις στα
παιδιά των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, τις δυνατότητες και την
ψυχική υγεία των οποίων περιορίζει και τραυματίζει.
Το πρόβλημα δεν μπορεί να περιμένει άλλο. Οφείλουμε πλέον ως
Κυβέρνηση να αντιμετωπίσουμε την υπερχρέωση των νοικοκυριών πριν
αυτή εξελιχθεί σε σύγχρονη κοινωνική μάστιγα. Η οικονομική κρίση
καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την αντιμετώπισή της. Πολλά νοικοκυριά
έχουν πλέον να προγραμματίσουν κάτω από δυσχερείς και ασφυκτικές
συνθήκες την εξυπηρέτηση των δανειακών τους υποχρεώσεων.
Χρειάζονται περισσότερο από ποτέ την υποστήριξή μας. Δεν
παραβλέπουμε τις ευθύνες κοινωνικής μέριμνας που έχουμε ως Πολιτεία
προς αυτά. Δεν επιτρέπεται να αδιαφορήσουμε για το αδιέξοδο στο
οποίο έχουν βρεθεί.
Προς αυτή την κατεύθυνση το Υπουργείο Οικονομίας,
Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας αναλαμβάνει δράσεις και
πρωτοβουλίες, τόσο προς την κατεύθυνση του απεγκλωβισμού των
νοικοκυριών από την υπερχρέωση όσο και προς την κατεύθυνση της
πρόληψης. Ειδικότερα:
1) Στις επόμενες βδομάδες, μετά και την αναμενόμενη γνωμοδότηση της
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα καταθέσουμε στη Βουλή το
σχέδιο νόμου για τη ρύθμιση των χρεών υπερχρεωμένων φυσικών
προσώπων. Πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου που θα δώσει, με τρόπο
ρεαλιστικό, μία προοπτική απεγκλωβισμού των υπερχρεωμένων
νοικοκυριών από την υπερχρέωση. Θα δώσει τη δυνατότητα ανατροπής
της κατάστασης ομηρίας, στην οποία έχουν περιέλθει τα νοικοκυριά
απέναντι στους πιστωτές (τράπεζες κλπ), και από την παράταση της
οποίας άλλωστε και οι ίδιοι οι πιστωτές δεν έχουν να αντλήσουν
κανένα κέρδος. Θα δώσει τη δυνατότητα ενός νέου οικονομικού
ξεκινήματος.
Με τις διαδικασίες και τους θεσμούς που εισάγει το σχέδιο νόμου, οι
υπερχρεωμένοι πολίτες που έχουν αποδεδειγμένη και μόνιμη αδυναμία
να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, θα μπορούν να ρυθμίσουν την
εξόφλησή τους και να απαλλαγούν από σημαντικό μέρος των χρεών
τους, εφόσον εξυπηρετήσουν για τέσσερα έτη με βάση το εισόδημα από
την εργασία τους ένα μέρος των χρεών που καθορίζεται από το
Δικαστήριο. Ο υπερχρεωμένος καταναλωτής ή επαγγελματίας, εφόσον
ανταποκριθεί στη «δοκιμασία» που προβλέπει το σχέδιο νόμου, θα
αποκτήσει το δικαίωμα για ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα στη ζωή του,
απαλλασσόμενος από το υπόλοιπο των χρεών του.
Το σχέδιο νόμου θα διαφυλάττει κατά το διάστημα της εξυπηρέτησης
του χρέους ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης. Με μία
πρωτοποριακή ρύθμιση δίνει τη δυνατότητα στον οφειλέτη να εξαιρέσει
από τη ρευστοποίηση της περιουσίας του την κύρια κατοικία του,
αναλαμβάνοντας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα την εξυπηρέτηση
μέρους των χρεών που αντιστοιχεί στο 85% της εμπορικής αξίας. Κατ’
αυτόν τον τρόπο θα προστατεύονται οι συνθήκες διαβίωσης της
οικογένειας του υπερχρεωμένου, δίχως να θίγονται τα συμφέροντα των
πιστωτών, και ιδίως των τραπεζών από τα εξασφαλισμένα με υποθήκη
στεγαστικά δάνεια.
Το σχέδιο νόμου θα ενισχύσει, ουσιαστικά θα δώσει για πρώτη φορά,
τη διαπραγματευτική δύναμη στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά για να
ρυθμίσουν τις οφειλές τους κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στις
δυνατότητές τους. Θα δώσει κίνητρα και στις δύο πλευρές να έρθουν σε
μία ρεαλιστική μεταξύ τους συμφωνία που θα εξυπηρετεί τα
συμφέροντα και των δύο. Γι’ αυτό άλλωστε θα προβλέπει δύο φάσεις
επιδίωξης συμβιβασμού ανάμεσα στον οφειλέτη και στους πιστωτές του.
Δεν είναι μόνο οι υπερχρεωμένοι αλλά και τα ίδια τα πιστωτικά
ιδρύματα που θα αποκομίσουν σημαντικά οφέλη από την εφαρμογή
του. Η εισαγωγή των νέων θεσμών θα επιτρέψει στα πιστωτικά ιδίως
ιδρύματα την ικανοποίηση ενός σημαντικού μέρος των απαιτήσεών τους
- που διαφορετικά λόγω της αδιέξοδης προοπτικής που έχει περιέλθει ο
οφειλέτης δεν θα μπορούσαν να την επιτύχουν - από τα εισοδήματα
των υπερχρεωμένων που θα θελήσουν και θα καταφέρουν να
υποβληθούν επιτυχώς στην εν λόγω δοκιμασία.
2) Στόχος μας περαιτέρω είναι να αναπτύξουμε ένα πανελλαδικό δίκτυο
για την παροχή συμβουλών και πληροφόρησης στους καταναλωτές σε
θέματα διαχείρισης των χρεών, ώστε να ενισχύσουμε την ικανότητά τους
να εκτιμούν ανάλογα με τις δυνατότητες και τις ανάγκες τους τις
υποχρεώσεις που μπορούν να αναλαμβάνουν, να οργανώνουν τον
οικογενειακό τους προϋπολογισμό για την καλύτερη εξυπηρέτηση των
οφειλών τους, να βρίσκουν την απαραίτητη συμβουλευτική και κάθε
άλλου είδους υποστήριξη για να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της
υπερχρέωσης. Οι οικονομικού, κοινωνικού ή νομικού χαρακτήρα
συμβουλές θα παρέχονται δωρεάν στους καταναλωτές, κατά τρόπο
απλό και αμερόληπτο. Για την οργάνωση των υποδομών και της
εκπαίδευσης του δικτύου αυτού θα αξιοποιηθούν τα μέσα
χρηματοδότησης που προσφέρει το ΕΣΠΑ με τη προκήρυξη αντίστοιχων
δράσεων και έχουν ήδη ξεκινήσει οι σχετικές πρωτοβουλίες.
Προσβλέπουμε στο τομέα αυτό σε κοινές δράσεις με όλους τους
εμπλεκόμενους φορείς, την τράπεζα της Ελλάδος, τις Ενώσεις
Καταναλωτών, την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών.
3) Θα προστατεύσουμε την αξιοπρέπεια, την προσωπική σφαίρας και
την οικιακή γαλήνη των υπερχρεωμένων οφειλετών από αθέμιτες
εισπρακτικές μεθοδεύσεις. Ο υφιστάμενος νόμος (3758/2009)
παρουσιάζει μεγάλες παραλείψεις που τον καθιστούν στην πράξη
ανεφάρμοστο και αναποτελεσματικό για την αντιμετώπιση και πρόληψη
των αθέμιτων εισπρακτικών μεθοδεύσεων. Οι περιορισμοί που θέτει είναι
ανεπαρκείς και δεν προβλέπει μέσα και εξουσίες ελέγχου των
παραβάσεων. Οι κυρώσεις που προβλέπει είναι γι’ αυτό στην
πραγματικότητα κενό γράμμα καθώς μάλιστα δεν καταλαμβάνουν τους
δανειστές αλλά και όσους δεν έχουν ή δεν θα θελήσουν να εγγραφούν
στο σχετικό μητρώο. Δεν υπάρχει καμία ρύθμιση για τις παρενοχλήσεις
που ακολουθούν μετά την έναρξη των δικαστικών διαδικασιών και των
διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης. Είναι γι’ αυτό αναγκαία η ριζική
συμπλήρωση των διατάξεών του προκειμένου η προστασία της
ιδιωτικής σφαίρας του πολίτη να μη μένει στα λόγια αλλά να είναι
ουσιαστική και πραγματική.
4) Θα ενσωματώσουμε μέσα στις επόμενες βδομάδες την κοινοτική
οδηγία για την καταναλωτική πίστη, η οποία θα συνεισφέρει καίρια στην
ενίσχυση της ενημέρωσης και πληροφόρησης των καταναλωτών σχετικά
με τα οικονομικά στοιχεία της πίστωσης και τους κινδύνους. Η οδηγία
αυτή δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση της πληροφόρησης του
καταναλωτή τόσο πριν όσο και κατά τη σύμβαση, ιδίως για τα
οικονομικά στοιχεία της πίστωσης, ενώ εισάγει και κανόνες υπεύθυνου
δανεισμού, δηλαδή την υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να
λαμβάνουν υπόψη κατά τη χορήγηση των πιστώσεων τις δυνατότητες
του καταναλωτή να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει.
5) Θα ακολουθήσει, τέλος, το σχέδιο νόμου για τη διαφάνεια στις
τραπεζικές συναλλαγές που θα ολοκληρώσει το θεσμικό πλαίσιο για την
προστασία των καταναλωτών. Σκοπός του σχεδίου είναι η αντιμετώπιση
των καταχρηστικών πρακτικών και η προαγωγή της διαφάνειας και του
ανταγωνισμού στον τραπεζικό τομέα. Θα υπάρξει ένα ευρύ φάσμα
ρυθμίσεων μέσα από το οποίο θα ρυθμιστούν ζητήματα σχετικά με τις
διάφορες παρεπόμενες ή κρυφές χρεώσεις που επιβάλλονται μέσα από
τα ψιλά γράμματα και προσαυξάνουν το κόστος της πίστωσης ή της
υπηρεσίας, θα αποτραπούν φαινόμενα αυθαιρεσιών στη διαμόρφωση
του κυμαινόμενου επιτοκίου και επιβολής αδικαιολόγητων επιβαρύνσεων.
Κυρίες και κύριοι,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σας σε αυτή την
ημερίδα. Το πρόβλημα της υπερχρέωσης των νοικοκυριών υπονομεύει
τα θεμέλια της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Η αντιμετώπισή του
είναι κοινή υπόθεση, είναι προς το συμφέρον όλων. Η συμμετοχή
εισηγητών από το εξωτερικό με ιδιαίτερη εμπειρία στα εν λόγω θέματα
αλλά και από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς επιτρέπει μία
ιδιαίτερα γόνιμη ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων, προκειμένου να
διαμορφώσουμε και να εφαρμόσουμε με αποτελεσματικότερο τρόπο τις
πολιτικές πρόληψης και απεγκλωβισμού από την υπερχρέωση.

Θέμα: Εισήγηση του Γενικού Γραμματέα Καταναλωτή, κ. Δημήτρη Σπυράκου, στην ημερίδα για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.


.
Τα αίτια της υπερχρέωσης των νοικοκυριών έχουν ασφαλώς βαθιές αιτίες,
αλλά και αυτές για να παράγουν τις επιπτώσεις τους χρειάζονται πρακτικές
στην επέκταση και χορήγηση των πιστώσεων που να τους διανοίγουν το
δρόμο. Στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης η υπερχρέωση των
καταναλωτών βρέθηκε στο επίκεντρο του πολιτικού ενδιαφέροντος ήδη
από τις αρχές της δεκαετίας του ¨90. Είναι η εποχή που οι περισσότερες
από τις χώρες αυτές παίρνουν σημαντικά μέτρα για την πρόληψη και
αντιμετώπισή της, δίνοντας έμφαση σε πολιτικές αποκατάστασης των
υπερχρεωμένων και την ενίσχυση, μέσω συμβουλευτικής υποστήριξης, της
ικανότητας των νοικοκυριών να χειρίζονται τις οικονομικές τους υποθέσεις.
Στη χώρα μας το πρόβλημα προσέλαβε μεγάλες διαστάσεις την τελευταία
δεκαετία με την πιστωτική επέκταση και τις υπερβολές που την
χαρακτήρισαν. Όταν στη χώρα μας εγκαινιαζόταν και επίσημα η
απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης, οι περισσότερες ευρωπαϊκές
χώρες είχαν διανύσει προ πολλού το δρόμο αυτό. Θεσμούς για τους
οποίους συζητούμε σήμερα στην ημερίδα μας, υπήρχαν ήδη προ πολλού
στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Υπήρχε λοιπόν μία πλούσια
εμπειρία, πάνω στην οποία θα μπορούσε να στηριχθεί κανείς για να
αντλήσει χρήσιμα συμπεράσματα. Η επίκληση αυτής της εμπειρίας υπήρξε
επιλεκτική. Προέτασσε την αναγκαιότητα της απελευθέρωσης,
αποσιωπούσε τα αναγκαία μέτρα που θα έπρεπε να τη συνοδεύουν για
την πρόληψη των καταχρήσεων.
Η μέριμνα της Πολιτείας για τη λήψη μέτρων που θα ενίσχυαν την
ικανότητα των καταναλωτών να διαχειριστούν με σύνεση και σύμφωνα με
τις δυνατότητές τους την πιστοληπτική τους ικανότητα ήταν περιορισμένη.
Όλοι ασφαλώς θυμούμαστε τις επιθετικές πρακτικές υπό τις οποίες
συντελέστηκε η πιστωτική επέκταση στα χρόνια που ακολούθησαν.
Πρακτικές που μακράν απείχαν από τις αρχές του υπεύθυνου δανεισμού.
Οι διαφημίσεις της εποχής ενθάρρυναν τους καταναλωτές σε εύκολη και
ανέμελη πρόσβαση στην πίστωση. Αυτό παρά το γεγονός ότι τα
εισοδήματα πολλών νοικοκυριών δεν επέτρεπαν την κάλυψη του υψηλού
κόστους της πίστωσης. Αρκούσε το γεγονός ότι τα υπέρμετρα επιτόκια της
καταναλωτικής πίστης υπερεπαρκούσαν για να καλύψουν τις επισφάλειες
που παρήγαγαν οι εν λόγω πρακτικές. Κανένα, ωστόσο, από τα
πιστωτικά ιδρύματα δεν έδειχνε να αναρωτιέται τότε αν με τις πρακτικές
αυτές διαπαιδαγωγούσαμε σωστά τους καταναλωτές, αν οι καταναλωτές
μετά από λίγα χρόνια θα μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις
τους, αν εντέλει έτσι ενισχύαμε τον λεγόμενο ηθικό κίνδυνο, το κίνδυνο
δηλαδή να δημιουργήσουμε κακοπληρωτές,
Η υπερχρέωση των νοικοκυριών περνούσε σε δεύτερη μοίρα. Δεν
απασχόλησε σοβαρά τα προηγούμενα χρόνια ως πρόβλημα του πολίτη,
ως πρόβλημα των νοικοκυριών. Οι μοναδικές έρευνες προς αυτή την
κατεύθυνση ήταν κυρίως από την Τράπεζα της Ελλάδος, οι οποίες όμως
εντάσσονταν στο πλαίσιο της δικής της αποστολής, της εποπτείας της
κεφαλαιακής επάρκειας του τραπεζικού συστήματος. Το ερευνητικό
ενδιαφέρον εστιαζόταν στην παρακολούθηση των επιπτώσεων στο
χρηματοπιστωτικό σύστημα. Σε αυτή τη λογική, όσο η υπερχρέωση των
νοικοκυριών δεν συνιστούσε απειλή για τη σταθερότητά του, μπορούσε
κανείς να την υποβαθμίζει ως κοινωνικό πρόβλημα και να επιδεικνύει
ανοχή στις επιθετικές πρακτικές. Το κυβερνητικό ενδιαφέρον για τους
υπερχρεωμένους περιορίστηκε έτσι κατά βάση τα τελευταία χρόνια σε
μέτρα παράτασης της αγωνίας και μέτρα πρόσκαιρης ανακούφισης.
Πλέον ήρθε καιρός να αλλάξουμε προσέγγιση. Να τοποθετήσουμε στο
επίκεντρο τον πολίτη, τον καταναλωτή. Δεν έχουμε το δικαίωμα να
αδιαφορούμε για το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει τα
υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Η αποκατάσταση των υπερχρεωμένων και η
πρόληψη της υπερχρέωσης είναι οι προκλήσεις-στόχοι για την
αντιμετώπιση του προβλήματος. Η πολιτική αυτή βρίσκει την έκφρασή της,
πέραν ασφαλώς των μέτρων εκείνων που προάγουν την ισορροπία, τη
δικαιοσύνη και τη διαφάνεια στις συμβατικές σχέσεις των καταναλωτών με
τους πιστωτές τους, σε δύο θεσμικές για τη χώρα μας καινοτομίες.
- Πρώτον, στην εισαγωγή της λεγόμενης πτωχευτικής διαδικασίας για
τους υπερχρεωμένους ιδιώτες, και
- δεύτερον, στην οργανωμένη και εξειδικευμένη παροχή συμβουλών,
διαφώτισης και εκπαίδευσης σχετικά με τα χρέη.
Με το σχέδιο νόμου για τη ρύθμιση των οφειλών των υπερχρεωμένων
φυσικών προσώπων, το οποίο δίνεται σήμερα στη δημοσιότητα όπως αυτό
εστάλη προς γνωμοδότηση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η χώρα
μας προσχωρεί στην ευρωπαϊκή παράδοση. Η έλλειψη αντίστοιχου
θεσμικού πλαισίου στις ευρωπαϊκές χώρες συναντάται σήμερα μόνο ως
εξαίρεση. Υπάρχει λοιπόν μία πλούσια διεθνής εμπειρία, η οποία μπορεί
να μας βοηθήσει να αξιολογήσουμε καλύτερα τη χρησιμότητα και
αναγκαιότητα των ρυθμίσεων, να προβούμε σε εκτιμήσεις για τους όρους
αποτελεσματικής εφαρμογής, να εξετάσουμε τις αντιρρήσεις ή τις
επιφυλάξεις που διατυπώνονται.
Στην αναγκαιότητα της εισαγωγής της πτώχευσης των ιδιωτών
συναντώνται και συμφωνούν σήμερα διαφορετικές κοινωνικές και
οικονομικές αντιλήψεις, διαφορετικές εθνικές παραδόσεις και κουλτούρες.
Επιβάλλεται καταρχήν από το ίδιο το κοινωνικό κράτος δικαίου που
επιτάσσει να μην εγκαταλειφθεί ο πολίτης σε μία χωρίς διέξοδο και
προοπτική κατάσταση, από την οποία άλλωστε και ο πιστωτής δεν μπορεί
να αντλήσει κανένα κέρδος. Το επιβάλει όμως η ίδια η λειτουργία της
αγοράς καθώς οι καταναλωτές αυτοί επανακτούν ουσιαστικά μέσω της εν
λόγω διαδικασίας την αγοραστική τους δύναμη και συμμετέχουν και πάλι
στην κινητήρια της οικονομίας μηχανή της κατανάλωσης, προάγοντας την
οικονομική δραστηριότητα.
Αν ανατρέξει κανείς στη διεθνή εμπειρία θα διαπιστώσει ότι πρωτίστως
χώρες με έμφαση στην ελευθερία της αγοράς είναι εκείνες που υιοθετούν
τις πλέον προωθημένες μορφές απαλλαγής από τα χρέη. Θα θυμίσω ότι
στις ΗΠΑ, από την οποία κατάγεται η ιδέα της δεύτερης ευκαιρίας, ενός
νέου οικονομικού ξεκινήματος για τον υπερχρεωμένο καταναλωτή δίχως τα
οικονομικά βάρη του παρελθόντος, η απαλλαγή από τα χρέη επέρχονταν
μέσα από γρήγορες και τυπικές διαδικασίες.
Αντίθετα, στην ευρωπαϊκή παράδοση, που ακολουθεί και το ελληνικό
σχέδιο νόμου, η απαλλαγή από τα χρέη δεν χαρίζεται αλλά κατακτάται.
Προϋποθέτει την τήρηση ενός απαιτητικού πλάνου αποπληρωμής που
καθορίζεται μέσα από δικαστική διαδικασία για μία μακρά περίοδο, κατά
την οποία ο οφειλέτης θα διατηρεί από το εισόδημά του όσα είναι
απαραίτητα για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών αυτού και της
οικογένειάς του και θα καταβάλει το υπόλοιπο για την εξυπηρέτηση των
χρεών του. Μόνο δε εφόσον ανταποκριθεί σε αυτό το πλάνο κερδίζει την
απαλλαγή από το υπόλοιπο των χρεών.
Η διαδικασία ρύθμισης των χρεών με απαλλαγή, όπως οργανώνεται στο
σχέδιο νόμου, έχει ως αφετηρία έναν καταναλωτή που έχει χάσει πλήρως
τον έλεγχο των οικονομικών του υποθέσεων, δεν ανταποκρίνεται στις
υποχρεώσεις που έχει αναλάβει και κατά πάσα πιθανότητα έχει παύσει
προ πολλού να πληρώνει. Σε αυτόν τον καταναλωτή του δίνει λοιπόν την
προοπτική να απαλλαγεί από τα χρέη του, αν για τέσσερα χρόνια με
συνέπεια τηρεί τις υποχρεώσεις που θα του θέτει το δικαστήριο,
εξοφλώντας μέρος των χρεών του. Ουσιαστικά υποχρεώνει αυτόν τον
καταναλωτή να μάθει να προγραμματίζει σωστά τις ανάγκες του, να
ακολουθεί με προσήλωση έναν συγκεκριμένο προϋπολογισμό , να
πληρώνει με συνέπεια τα χρέη του. Η απαλλαγή από τα χρέη προϋποθέτει
τη μετατροπή ενός αποπροσανατολισμένου καταναλωτή σε συνεπή. Και
αυτό είναι η απάντηση σε εκείνους που υποστηρίζουν ότι τέτοιες
διαδικασίες ενισχύουν το λεγόμενο ηθικό κίνδυνο.
Οι πολιτικές αποκατάστασης των υπερχρεωμένων νοικοκυριών δεν είναι
αυτές που δημιούργησαν το πρόβλημα, είναι αυτές που έρχονται να το
αντιμετωπίσουν. Η υπερχρέωση των νοικοκυριών προέκυψε παρά την
αυστηρή και άκαμπτη αντιμετώπιση των υπερχρεωμένων από τη
νομοθεσία, παρά τα αποτρεπτικά επιτόκια της καταναλωτικής πίστης. Αν
ανατρέξει κανείς στις ευρωπαϊκές χώρες που έχουν ήδη από καιρό την
πτώχευση του καταναλωτή, θα διαπιστώσει ότι δεν είναι η αγωνία για την
αποτροπή των καταχρήσεων που κυρίως τις απασχολεί αλλά πως θα
καταστήσουν πιο ευέλικτους και αξιοποιήσιμους τους θεσμούς της
πτώχευσης. Το γεγονός εξάλλου ότι όλες αυτές οι χώρες επενδύουν πολλά
και καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες στον τομέα παροχής
συμβουλευτικής, οικονομικής και κοινωνικής υποστήριξης των
καταναλωτών, το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία δίνει έμφαση στην
πληροφόρηση του καταναλωτή και στην εδραίωση κανόνων υπεύθυνου
δανεισμού, επιβεβαιώνουν ότι η υπερχρέωση δεν προκαλείται από
κακοπληρωτές αλλά από την αδυναμία των καταναλωτών και την
εκμετάλλευση της αδυναμίας να διαχειριστούν κάτω από το βάρος των
οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τις οικονομικές τους
υποθέσεις.
Κανείς δεν έχει να κερδίσει κρατώντας σε ομηρία ανθρώπους που δεν
έχουν την προοπτική να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Αν όποιος εξαντλεί τις
δυνατότητες για την πληρωμή των χρεών του, δίχως να έχει την
προοπτική της διεξόδου από την υπερχρέωση, μοιραία κάποια στιγμή θα
εγκαταλείψει την προσπάθεια. Σήμερα, οι ίδιες οι τράπεζες αναγνωρίζουν
ότι στις καθυστερημένες πέραν του εξαμήνου καταναλωτικές πιστώσεις το
ποσοστό ανάκτησης δεν υπερβαίνει το 20%. Και όμως, αν δώσουμε στους
καταναλωτές αυτούς τη δυνατότητα να ρυθμίσουν με ρεαλιστικούς όρους
τα χρέη τους, με την προοπτική να απαλλαγούν από ένα μέρος αυτών,
είναι βέβαιο ότι αυτοί θα επιδείξουν μεγάλη προθυμία πληρωμής και θα
εξαντλήσουν τις δυνατότητες ανταπόκρισης στις υποχρεώσεις τους. Και
αυτό γιατί η πληρωμή δεν θα παραμένει σε αυτές τις περιπτώσεις στη
διαιώνιση του χρέους αλλά θα προσφέρει διέξοδο και προοπτική
απεγκλωβισμού από την υπερχρέωση.
Νέο οικονομικό ξεκίνημα δεν σημαίνει εξάλλου απαραίτητα απαλλαγή από
χρέη. Η απαλλαγή αφορά τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που δεν έχουν
άλλη διέξοδο από την υπερχρέωση. Οι καταναλωτές χρειάζονται
πρωτίστως υποστήριξη για να μπορούν να διαχειρίζονται σωστά την
πιστοληπτική τους ικανότητα, να προσαρμόζουν στις δυνατότητές τους τις
καταναλωτικές συνήθειες, να σχεδιάζουν τον οικογενειακό τους
προϋπολογισμό, να οργανώνουν την εξυπηρέτηση των χρεών τους, να
βρίσκουν υποστήριξη στις δυσκολίες αποπληρωμής ώστε αυτές να μην
τους καταβάλουν οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά, να αξιοποιούν τις
δυνατότητες για τροποποίηση των όρων εξυπηρέτησης και για
διακανονισμό των οφειλών. Χρειάζεται λοιπόν να αναπτύξουμε δομές
παροχής δωρεάν συμβουλευτικών υπηρεσιών στους καταναλωτές σε
ζητήματα χρεών από φορείς που θα έχουν την εξειδίκευση, την
εκπαίδευση, τις ικανότητες και θα είναι εξοικειωμένοι με τις αιτίες της
υπερχρέωσης. Την εγκατάσταση αυτών των δομών οφείλουν να
συγχρηματοδοτήσουν και οι τράπεζες. Άλλωστε, η σωστή διαχείριση της
πίστωσης είναι στο πλαίσιο του υπεύθυνου δανεισμού κατ¨εξοχήν δική
τους ευθύνη, η δε παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης προάγει την
εξυπηρέτηση των πιστώσεων, μειώνοντας τις επισφάλειες.
Η παροχή οργανωμένης συμβουλευτικής υποστήριξης γίνεται ακόμη πιο
επιτακτική ενόψει και της εισαγωγής του σχεδίου νόμου για τη ρύθμιση
χρεών. Όπως ανέφερα και παραπάνω, η απαλλαγή από χρέη κατακτάται
μέσα από τη ρύθμιση και εξυπηρέτηση ενός μέρους των οφειλών. Η
διαδικασία έχει εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά. Προϋποθέτει πλάνο
αποπληρωμής ενός μέρους των οφειλών, ανάλυση και προγραμματισμό
των δαπανών, αλλαγή καταναλωτικών συνηθειών, διαπραγμάτευση και
διακανονισμό, αξιοποίηση των νομικών διαδικασιών. Δίχως την παροχή
εξειδικευμένων συμβουλών και υποστήριξης ο υπερχρεωμένος
καταναλωτής δύσκολα θα αποκτήσει τον έλεγχο και θα ανταπεξέλθει στις
απαιτήσεις της.
Η ημερίδα εστιάζει και σε αυτό το θέμα και ασφαλώς θα συνεισφέρει
χρήσιμα συμπεράσματα. Μας φέρνει με εισηγήσεις διακεκριμένων
καλεσμένων την πλούσια εμπειρία που έχουν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες
και παρακινεί με τη συμμετοχή ακαδημαϊκών και εκπροσώπων
εμπλεκομένων φορέων από τη χώρα μας, μία ενδιαφέρουσα συζήτηση για
τις πολιτικές πρόληψης και απεγκλωβισμού των νοικοκυριών από την
υπερχρέωση.

ΖΗΤΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΦΑΓΙΑΣΜΟ

Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΟΥΜΕΡΑ 
 ΖΗΤΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΣΦΑΓΙΑΣΜΟ 
ΑΦΟΥ ΠΗΡΑΝ, ΠΗΡΑΝ (ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ) ΤΩΡΑ ΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΑ! 

  
Τα μέτρα που αποφάσισε και άρχισε ήδη να εφαρμόζει η κυβέρνηση για τη σταδιακή κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (10% μείωση των επιδομάτων, τακτική  φορολόγηση  των αυτοτελώς φορολογούμενων, μείωση του φοροαπαλασσόμενου στις 6000 ευρώ, νέος φόρος στα καύσιμα, πάγωμα για τους άνω των 2000 ευρώ ακαθάριστα - εδώ κατέβηκε το όριο, αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας) υπολογίζεται ότι θα προσκομίσουν στα δημόσια ταμεία  10 δις ευρώ για την τρέχουσα χρονιά. 
Ας θυμηθούμε κατ' αρχήν τα 28 δις που δόθηκαν σε μια νύχτα για την επανάκαμψη των δύσμοιρων τραπεζών. 
Ας δούμε επίσης πόσο δύσμοιρες ήταν πραγματικά οι τράπεζες. 
                     Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ αύξησε κατά 197,24% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 15%. 
                     Η ALPHA BANK αύξησε κατά 45,48% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 29,7% 
                     Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αύξησε κατά 460,6% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 284,97% 
                     Η EUROBANK αύξησε κατά 114,5% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 40,57% 
Οι διαπιστώσεις αυτές προέρχονται από τα στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ. 
Ας δούμε όμως και μερικά άλλα νούμερα. 
·                     650 εκατομμύρια ευρώ προβλέπουν να υφαρπάξουν από τους μισθωτούς με τη μείωση κατά 10% των επιδομάτων. 
·                     600 εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται στον προϋπολογισμό για επιχορήγηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ( ας θυμηθούμε λίγο πριν, 2 εκατ. είχε πάρει η «Γλαυκώπις Αθηνά» από το Ζαχόπουλο για κοπή πίτας και χριστουγεννιάτικα δώρα στα παιδια των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ) 
·                     6.500 εκατομμύρια ευρώ δαπανήθηκαν από τις 5 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου για τις μετακινήσεις πολιτικών στο εσωτερικό, με ιδιωτικά αεροπλάνα. 
·                     0 ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. 
·                     45 εκατομμύρια ευρώ  προβλέπει ο προϋπολογισμός ως έσοδο από τις πράσινες κάρτες των μεταναστών. 
·                     16 εκατομμύρια από τη φορολόγηση των εφοπλιστών. 
·                     8.767.147,03 εισέπραξε ο κ. Προβόπουλος τα τρία τελευταία χρόνια με νόμιμο τρόπο
·                     5,5 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην εταιρία Σημαιοφορίδη - Πρινιωτάκη έσβησαν το 2008 με πολιτική παρέμβαση στη ΦΑΕ Αθηνών. 
·                     Σε 14000 ευρώ, μόνο, το μήνα θα περιοριστεί η αμοιβή του κ. Τάσου Γιαννίτση (του γνωστού εγκέφαλού της ασφαλιστικής αποδόμησης) από την εταιρία Ελληνικά Πετρέλαια, μετά την εθελοντική μείωση του μισθού του, για το καλό της πατρίδας. 
·                     Λίγο λιγότερα από 300.000 ευρώ το χρόνο θα εισπράττει ο νέος μάνατζερ της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός. «Δε δέχτηκα αυτή τη θέση για τα χρήματα» δήλωσε συγκινημένος, μετά την ανάθεση από την περιβαλλοντικιά υπουργό, κυρία Μπιρμπίλη. 
·                     25.000 ευρώ το μήνα ήταν ο μισθός του κυρίου Παναγόπουλου, αφεντικού της ΕΡΤ. Από τον υπουργό επικοινωνιών κύριο Γερουλάνο ανακοινώθηκε  η δραματική μείωση του μισθού του νέου ΕΡΤιάρχη, σε μόλις 6.500 ευρώ. 
·                     580.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή 48.333 ευρώ το μήνα είναι η αμοιβή του κυρίου Παναγή Βουρλούμη, διευθυντή του ΟΤΕ. 
·                     Στις  7000 ευρώ μηνιαίως ανέρχεται η αμοιβή του διευθύνοντος συμβούλου της ΕΥΘΑΠ (Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης) Νικόλαου Παπαδάκη. Για την ιστορία υπενθυμίζουμε ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κύριος Παπαγεωργόπουλος έχει ταχθεί υπέρ της ιδιωτικοποίησής της για το καλό του καταναλωτή και της πατρίδας, λέμε εμείς ευρύτερα. 
·                     Σε μόλις 5400 ευρώ ανέρχεται ο μισθός του κάθε ευρωβουλευτή μας ( όσο και του κάθε βουλευτή μας στο ελληνικό κοινοβούλιο). Ευτυχώς όμως τριπλασιάζεται, αφού  στο ποσό του «βασικού μισθού» προστίθεται  και ημερήσια αποζημίωση (300 ευρώ) για κάθε συνεδρίαση. Ευτυχώς επίσης  δικαιούνται  άλλα 14.000 ευρώ το μήνα για αμοιβές συνεργατών του γραφείου τους. Άγνωστη είναι η αμοιβή τους για τη συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές. 
·                     Δεν γνωρίζουμε ακριβώς το ποσό των δισεκατομμυρίων ευρώ από το σκάνδαλο Βατοπεδίου, από το σκάνδαλο της SIEMENS κλπ κλπ κλπ. Το μόνο που γνωρίζουμε, σε σχέση με το θέμα, είναι ότι οι επιπλέον αμοιβές των πολιτικών προσώπων που συμμετέχουν στην εξεταστική επιτροπή (!!!) για το Βατοπέδι ανέρχονται σε 1,7 εκατομμύρια ευρώ. 
Αν ζαλιστήκατε από τα νούμερα και έχετε τάση για εμετό, ελεύθερα. Το παρόν μπορεί να χρησιμεύσει και ως εμετοδοχείο. 
Μιας όμως και μιλάμε για αριθμούς, ας αναλογιστούμε ποιοι είναι πραγματικά τα ΝΟΥΜΕΡΑ. 
Όλα τα στοιχεία προέρχονται από δημοσιεύματα των εφημερίδων και δεν διαψεύστηκαν 

Πηγή :http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/03/blog-post_9619.html

Αυστηρές νομοθετικές διατάξεις για τις εισπρακτικές


 
Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010, 14:03
Σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη δράση των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, προβλέπεται η επιβολή βαρύτατων προστίμων (ακόμη και διαγραφή από το μητρώο των επιχειρήσεων του κλάδου, που συνεπάγεται διακοπή λειτουργίας), σε περίπτωση που οι εταιρείες ενοχλούν για περισσότερο από μία φορά τον μήνα ή επικοινωνούν με συγγενικά πρόσωπα ή ακόμη και τον εργοδότη του οφειλέτη.

Όλες οι συνομιλίες των εισπρακτικών με τους οφειλέτες θα μαγνητοφωνούνται υποχρεωτικά, ενώ η αρμόδια Γενική Γραμματεία Καταναλωτή αποκτά το δικαίωμα να ζητά από τις τηλεπικοινωνιακές εταιρείες τα αρχεία των συνομιλιών ανάμεσα στις εισπρακτικές εταιρείες και τους οφειλέτες.

Αναλυτικά, το νέο νομοσχέδιο για τις εισπρακτικές εταιρείες φέρνει τις ακόλουθες αλλαγές:

1 Οι εταιρείες υποχρεώνονται να μην ενοχλούν τους οφειλέτες για χρονικό διάστημα ενός μήνα, αρκεί ο οφειλέτης να δηλώσει κατά τη δεύτερη τηλεφωνική ενόχληση ότι δεν επιθυμεί περαιτέρω «ενημέρωση».

2 Διευρύνεται ο κατάλογος των πρακτικών που ακολουθούν οι εισπρακτικές εταιρείες και οι οποίες θα χαρακτηρίζονται ως αθέμιτες. Για παράδειγμα, θα απαγορεύεται η εισπρακτική εταιρεία να ενοχλεί συγγενείς του οφειλέτη, να προσεγγίζει γείτονες, τον εργοδότη ή μέλη της οικογένειάς του. Ολόκληρη η λίστα με τις πρακτικές, οι οποίες θα αντιμετωπίζονται ως αθέμιτες, φαίνονται στον σχετικό πίνακα.

3 Προσδιορίζεται ωράριο για την επικοινωνία της «εισπρακτικής» με τον οφειλέτη. Πρέπει να γίνει μόνο στις εργάσιμες ημέρες και από τις 9:00 το πρωί έως τις 8:00 το απόγευμα.

4 Η επικοινωνία καταγράφεται και τηρείται από τις εισπρακτικές για τουλάχιστον τρεις μήνες, προκειμένου να ελέγχεται η παραβίαση του νόμου σε περίπτωση καταγγελίας. Το περιεχόμενο της καταγραφής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί εις βάρος του οφειλέτη. Ο οφειλέτης ενημερώνεται για την καταγραφή και τον σκοπό της.

5 Η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή αποκτά το δικαίωμα να ζητά από τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών (σταθερής και κινητής τηλεφωνίας) στοιχεία για τις ώρες επικοινωνίας του οφειλέτη με την εισπρακτική εταιρεία. Απαραίτητη προϋπόθεση να έχει υπάρξει σχετική καταγγελία από τον οφειλέτη.

6 Οι εταιρείες ενημέρωσης είναι υποχρεωμένες να τηρούν ηλεκτρονικό αρχείο επικοινωνιών και να γνωστοποιούν στοιχεία σχετικά με το πότε ενόχλησαν τον οφειλέτη, αν και εφόσον τους ζητηθεί από την αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομίας.

7 Οι απαγορεύσεις σχετικά με τη συχνότητα των τηλεφωνικών ενοχλήσεων θα ισχύουν πλέον και για τις ίδιες τις τράπεζες.

8 Εκτός από τις δηλωμένες εταιρείες ενημέρωσης και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν δανείσει κεφάλαια, απαγορεύεται σε οποιονδήποτε άλλο να επικοινωνεί με οφειλέτη, για να ζητήσει την επιστροφή των χρημάτων.

9 Η υφιστάμενη νομοθεσία προβλέπει πρόστιμα, τα οποία μπορούν να φτάσουν ακόμη και τις 500.000 ευρώ για τις εισπρακτικές εταιρείες που θα παραβιάζουν τον νόμο. Αυτά τα πρόστιμα θα επιβάλλονται πλέον ακόμη και σε τράπεζες σε περίπτωση που προχωρούν σε αντίστοιχες παραβάσεις.

10 Τέλος, θεσπίζονται περιορισμοί και για τους δικηγόρους, σε μια προσπάθεια να αποτραπούν φαινόμενα μεταφοράς των αθέμιτων εισπρακτικών μεθοδεύσεων σε δικηγορικά γραφεία.

Οι εισπρακτικές υποχρεούνται να μην προβαίνουν στις παρακάτω ενέργειες.

* Όχληση οφειλέτη που πάσχει από βαριά ασθένεια ή όταν προκύπτει ότι η επικοινωνία επιβαρύνει τη σωματική ή ψυχική του υγεία.

* Επικοινωνία με τον οφειλέτη για οφειλές, τις οποίες αμφισβητεί δικαστικά.

* Επικοινωνία ή ενημέρωση με οποιονδήποτε τρίτο για οφειλές, χωρίς τη συναίνεση του οφειλέτη.

* Η προσέγγιση γειτόνων, της οικογένειας ή του εργοδότη του οφειλέτη, με σκοπό τη γνωστοποίηση πληροφοριών ή οποιαδήποτε αίτηση παροχής πληροφοριών, σχετικά με τη φερεγγυότητα του οφειλέτη.

* Η επικοινωνία με τον οφειλέτη, αν αυτός έχει ζητήσει η επικοινωνία να γίνεται με τον πληρεξούσιο δικηγόρο ή άλλο εκπρόσωπό του.

* Η άσκηση πίεσης ή παρότρυνση για ρευστοποίηση των περιουσιακών του στοιχείων, προκειμένου να εξοφλήσει τις οφειλές του.

* Η άσκηση πίεσης για αναχρηματοδότηση του χρέους, για μεταφορά δανείων ή για διακανονισμό.

* Η φυσική ή η ηθική παρενόχληση του οφειλέτη ή του εγγυητή για τις οφειλές του.

* Η επικοινωνία για οφειλές που έχουν παραγραφεί ή για έξοδα που δεν προβλέπονται με βάση την οικεία σύμβαση.

* Η παραπλάνηση του οφειλέτη για τη νομική θέση του και τα δικαιώματά του.

* Η αποστολή εξωδίκων ή εγγράφων στον οφειλέτη που τον καλούν σε εξόφληση, με την απειλή έναρξης δικαστικών διαδικασιών.

  Πηγή : http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=118651&cid=23

ΤΟ ΝΕΟ ΙΝΚΑ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

Το ΙΝΚΑ δεν συμφωνεί με τα νέα μέτρα

Πρώτη καταχώρηση: Τρίτη, 23 Μαρτίου 2010, 18:12
Ελλειπή και άδικα κρίνει τα μέτρα της κυβέρνησης το Ινστιτούτο Καταναλωτών (Νέο ΙΝΚΑ) σημειώνοντας σε ανακοίνωσή του ότι η μείωση των μισθών και οι αυξήσεις στη φορολογία των αγαθών μέσω της αύξησης των φόρων «ρίχνουν έτι περαιτέρω το βιοτικό επίπεδο και καθιστούν για πάρα πολλούς δυσχερή ακόμα και την επιβίωση».

Το Νέο ΙΝΚΑ ζητάει την κατάργηση ή έστω τη μείωση του Φ.Π.Α. για τα βασικά βιοτικά αγαθά και σημειώνει την πεποίθηση των καταναλωτών ότι η μοναδική λύση για την χώρα είναι η ανάταξη της οικονομίας της χώρας, «την οποία όμως δεν προωθεί ουσιαστικά το φορολογικό νομοσχέδιο».

Παράλληλα, σημειώνει ότι η αύξηση της φορολογίας στα καύσιμα, όχι μόνο κατέστησε την Ελλάδα την χώρα με τις υψηλότερες τιμές καυσίμων στον πλανήτη, αλλά και επέτεινε το πρόβλημα για τους πολίτες καταναλωτές, επιτρέποντας περαιτέρω αυθαιρεσίες και αισχροκέρδειες.
   Πηγή : http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=117200&cid=23

ΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ?


Διαβάστε όλο το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας για το «νέο σχολείο»

'ΜΕΓΑΛΕΣ' ...ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ, Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΠΡΑΣΙΝΟ" ΣΧΟΛΕΙΟ
ΤΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ?

ΣΑΝ 'ΞΕΨΑΡΩΜΑ' ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ
Αλλαγές στις εισαγωγικές εξετάσεις, στην αξιολόγηση και τον τρόπο προσλήψεων των εκπαιδευτικών, ψηφιοποίηση των σχολικών βιβλίων και πιστοποίηση ξένων γλωσσών από το σχολείο. Διαβάστε στο τέλος όλο το νέο νομοσχέδιο.
Όσον αφορά τις εισαγωγικές εξετάσεις θα διεξάγονται σε εθνικό επίπεδο κεντρικά, ωστόσο τα θέματα θα επιλέγονται πλέον από σχετική τράπεζα, στην οποία περιλαμβάνεται πληθώρα θεμάτων σταθμισμένης δυσκολίας. Ακόμη, τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα ορίζουν τους όρους που λαμβάνονται υπόψη για την εισαγωγή φοιτητών στα τμήματά τους, ενώ  προβλέπεται και αναδιοργάνωση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου. Θα ισχύσουν δε, αλλαγές στα προγράμματα σπουδών για το νηπιαγωγείο, το δημοτικό και το γυμνάσιο, τα οποία θα αναπτυχθούν μέχρι τον Ιούνιο 2011.

Διαβάστε περισσότερα: http://heavycharge.blogspot.com/2010/03/blog-post_4679.html#ixzz0hCbE97sI