Κυριακή, 26 Δεκεμβρίου 2010

H ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ENOΣ ΠΟΛΙΤΗ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ


Η οργή και η αγωνία όλων μας και περισσότερο των νέων είναι προ των πυλών και αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις που πλήττουν καίρια τον κοινωνικό ιστό της χώρας μας πρέπει να αντιληφθούν ότι οι κοινωνικές εντάσεις δεν είναι μακριά μας.
Τη θέση της καλοπέρασης και της σπατάλης διαδέχθηκε η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια.
Οδεύουμε για τα επόμενα χρόνια, που δυστυχώς θα είναι πολλά με ατομικές και οικογενειακές στερήσεις, με καταπιέσεις στους εργασιακούς μας χώρους, με περισσότερους σωματικούς πόνους και ψυχικές οδύνες.
Γι’ αυτούς που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα και δεν είχαν τίποτα από πριν, τίποτα δεν θα τους λείπει γιατί συνήθισαν έτσι.
Πως θα δεχθούν αυτοί που με πολλή εργασία και μόχθο ισορροπούσαν και εξασφάλιζαν τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους, και πως θα δεχθούμε όλοι ότι όλα αυτά τα μέτρα, οι στερήσεις και γενικά η παρατεταμένη λιτότητα είναι απολύτως αναγκαία;
Οι απαντήσεις που παίρνουμε σήμερα δεν τις πιστεύουμε, δεν τις αποδεχόμαστε. Δώστε μας κάποιες άλλες, αυτές δεν πουλάνε.
Δεν έχετε δρομολογήσει λύσεις σε κανένα από τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Το δημόσιο χρέος παραμένει ακλόνητο και αυξάνει λόγω της ύφεσης. Οι δανειακές μας ανάγκες για τα επόμενα χρόνια είμαι μεγάλες.
Η ζωή για τον κάθε έναν από εμάς πάντα θα αναζητεί το δικό της δρόμο με αγώνες, μόχθο, απογοητεύσεις αλλά και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Μια λεπτή γραμμή χωρίζει την επιβίωση ενός ανθρώπου από την εξαθλίωση.
Δεν είμαι βέβαιος για τίποτα, ποιες πρωτοβουλίες να πάρω, τι συνεννοήσεις να κάνω με τους συνανθρώπους μου, για την καθημερινότητα και την επιβίωσή μας.
Κάποιοι στην πολιτική σκηνή παρερμηνεύουν την μέχρι σήμερα ανεκτικότητα και υπεύθυνη στάση μας.
Εμείς ως πολίτες ούτε συναλλαγές πίσω από κλειστές πόρτες είχαμε και κανείς δεν μπορεί να μας εκβιάζει με ψευτοδιλλήματα.
Τα συνεχώς αυξανόμενα πρόσθετα οικονομικά μέτρα δεν μπορεί να στοιβάζονται στην πλάτη μας.
Δεν μπορεί να είμαστε συναυτουργοί στον οικονομικό στραγγαλισμό της κοινωνίας, γιατί εμείς δεν διαφεντεύαμε τις τύχες της χώρας μας.
Ως πολίτες αυτής της δύσμοιρης χώρας απαιτούμε πρώτα από όλα ενημέρωση και δημόσιο διάλογο, για το που πηγαίνει το καράβι.
Οι συνυπαίτιοι δεν ανήκουν κατά κανόνα στην πλευρά των πολιτών αλλά σε αυτούς που συνεχίζουν να τους αγνοούν επιμελώς.

http://www.newinka.g

Δεν υπάρχουν σχόλια: